راهنمایی

دوست عزیز برای استفاده آسانتر از این وبلاگ در لیست آرشیو موضوعی عنوان مورد نظر را کلیک کنید

کود بیولوژیک ورمی کمپوست:

ورمی کمپوست عبارتست از مدفوع کرمهایی که از کود دامی یا هر مواد آلی دیگر تغذیه کرده و مواد آلی را به ذرات خیلی ریز خرد میکنند. ورمی کمپوست نتیجه هضم طبیعی غذا در سامانه هاضمه کرمخاکی است و دوره رشد گیاه را بوسیله داشتن میکروارگانیسم و همچنین مواد آلی فعال و تسریع می نماید.
ورمی کمپوست یک کود بیوارگانیک است که بسیار نرم، سبک وزن، ترد، تمیز و بیبو بوده و ظاهری کم و بیش شبیه به پودر گرانوله قهوه دارد. 
کیفیت ورمی کمپوست به نوع غذا (محیط کشت) یا مواد زائد آلی که کرمها از آن تغذیه کردهاند، بستگی دارد. برای مثال کرمها میتوانند مواد آلی با سلولز زیاد مانند خاک اره را هضم کرده و یک مادة اصلاح کنندة خاک با کیفیت پائین تولید نمایند، برعکس کرمها قادرند با مواد غنی از ازت و فقیر از سلولز ورمی کمپوست با کیفیت عالی تولید نمایند. 
نسبت کربن به ازت (C/N) ورمی کمپوست برابر ۲۰ و پائینتر از آن میباشد. طول دانه های خشک ورمی کمپوست بین ۱-۵mm و وزن مخصوص آن نیز کمتر از خاک گلدان است. هوموس آن حدود %۲۰ وزن خشک آن میباشد. 
یکی از مصارف عمده که امروزه در دنیا بسیار مورد توجه قرار گرفته است، استفاده از زباله جهت تولید ورمی کمپوست میباشد. هزینة دفع بسیاری از زائدات آلی که توسط صنایع نوین تولید میشوند گران تمام شده و مسائلی از قبیل بو یا آلودگی آبهای سطحی را موجب میشوند. تحقیقات نشان میدهد که اینگونه مسائل با استفاده از کرمهای خاکی میتوانند برطرف شوند بخصوص استفاده از کرمهایخاکی ایزنیافوتیدا (E.Fotida) که میتوانند در حضور هوا به تجزیة مواد آلی پرداخته و در نتیجه آلودگی محیط را کاهش دهند. بسیاری از انواع زائدات آلی انسانی، حیوانی و صنعتی برای تولید ورمی کمپوست بکار رفته و کود حاصله در بازارهای آمریکا، ایتالیا، فیلیپین و … فروش دارد.

 

برچسب‌ها: ورمی کمپوست, ورمیکمپوست, کرم خاکی, کود ارگانیک, کود ورمیکمپوست, کود ورمی کمپوست,کود, خرید ورمی کمپوست, فروش ورمی کمپوست, خرید ورمیکمپوست, فروش ورمیکمپوست, ورمی کمپوست صبا, خواص ورمی کمپوست

نوشته شده توسط مصطفی امیری  | لینک ثابت | نظر بدهید

 

مقايسه كودهاي آلي فرآوري شده و تازه (فراوری نشده) با كودهاي شيمياييچهارشنبه بیست و نهم آذر 1391 14:44

ردیف	آلی فرآورده شده	شیمیایی
1	داراي تمام مواد غذايي مورد نياز گياه ميباشد. و ميزان مواد ارگانيكي خاك را افزايش ميدهد.	چون غالبا تك عنصري بوده لذا مواد موجود در آن انتخابي بوده و در نتيجه بدليل فقدان برخي از عناصر به كمبودهائي نيز منجر ميشوند.
2	غذاي مورد نياز موجودات خاك را تامين ميكند.	حيات موجودات خاك را مختل ميكند.
3	در برابر آبشويي مقاومت بالايي دارند.	به راحتي آبشويي ميشوند.
4	مواد غذايي را بطور پيوسته در طول مدت زمان آزاد ميكند.	گياه زمان بسيار اندكي براي بهره برداري از آن را دارد.
5	اثرات داراز مدت و تدريجي باعث ميشود استفاده كننده در شرايط بد جوي نگران عدم دسترسي گياه به موادمغذي نباشد و بخشي از آن براي سال بعد در خاك ذخيره شود.	بدليل وجود اثرات كوتاه مدت نه تنها كمكي به جبران كمبودهاي خاك در دراز مدت و سالهاي آتي نخواهد داشت بلكه بعضا به دليل برخي مسائل جوي از جمله بارشهاي پيشبيني نشده و تصعيد و غيره ...... در همان سال هم مورد استفاده گياه قرار نميگيرد و اين يعني ضرر اقتصادي براي كشاورز و دولت كه براي كودها يارانه ميدهد.
6	كيفيت بسيار بالا و غني بودن محصول نهايي از حيث عناصر غذايي و شكل ظاهري.	سالم نبودن و بي كيفيت بودن محصول نهايي بدليل كمبود عناصر غذايي و بالا بودن حد مجاز مواد شيميايي وعناصر مضر و فلزات سنگين
7		موجب تغيير بافت خاك مي شوند
8		تغيير PH خاك به سمت قليايي را موجب شده در نتيجه شرايط جذب را منفي مي كنند..
9		موجب بالا بردن EC آب آبياري شده شور كردن آب و خاك را در پي خواهند داشت.

ورمي ﻛﻤﭙﻮﺳﺖ ﭼﻴﺴﺖ ؟

ﮔﻮﻧﻪﻫﺎﻳﻲ از ﻛﺮم ﻫﺎي ﺧﺎﻛﻲ قادرند با ﻋﺒﻮر ﻣﺪاوم و آرام ﻣﻮاد آﻟﻲ درﺣﺎل ﭘﻮﺳﻴﺪﮔﻲ از دﺳﺘﮕﺎه ﮔﻮارش خود و آﻏﺸﺘن اين مواد ﺑﻪ ﻣﺨﺎط، وﻳﺘﺎﻣﻴﻨﻬﺎ و آﻧﺰﻳﻤﻬﺎي موجود در دﺳﺘﮕﺎه ﮔﻮارش، ﻳﻚ ﻛﻮد آﻟﻲ ﻏﻨﻲ ﺷﺪه و ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺮاي ﺑﻬﺒﻮد ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن و ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻏﺬاﻳﻲ ﺧﺎك ﺗﻮﻟﻴﺪ کنند.
هدف از ورمي کمپوست؟

توت فرنگی 1

 

وت فرنگی گیاهی است با نام علمی : FRAGARIA VESCA از خانواده گل سرخ : ROSACACEAE که دو نوع ساقه راست و خوابیده دارد‌. گل‌های آن منظم و به رنگ سفید می‌باشد‌.

قسمت هایی که از بوته توت فرنگی مورد استفاده قرار می گیرند، عبارتند از: میوه ، برگ و ریشه .

 

از دیر باز همه قسمت های این گیاه مصرف دارویی داشته است و از برگ و ریشه آن که حاوی مقدار قابل ملاحظه ای تانن است به عنوان ضد اسهال وادرارآور استفاده می شده است. توت فرنگی به صورت های گوناگون مورد استفاده قرار می گیرد: خام، جوشانده، مربا، شربت و بستنی.

 توت فرنگی منبع خوبی از فیبر، ویتامین C، فولات، پتاسیم و آنتی اکسیدان ها می باشد که این مواد مغذی باعث می شوند توت فرنگی بعنوان یک جایگزین شیرین، باعث افزایش سلامت قلب، کاهش خطر ابتلا به انواع سرطان و در کل ارتقاء سلامتی بدن شود.همچنین دارای املاح کلسیم، آهن و فسفر می باشد. از مواد موثر مهم آن می توان تانن، موسیلاژ، قندهای مختلف، سالیسیلات ها و به خصوص اسیدهای میوه را نام برد.

- توت فرنگی از تصلب شرائین جلوگیری می نماید.

 

- توت فرنگی اشتها آور است و ادرار را زیاد می کند.

 

- دم کرده برگ توت فرنگی در زیاد کردن ادرار و شیر بانوان مفید است.

 

- دم کرده برگ توت فرنگی یا میوه توت فرنگی می تواند نقرس و سنگ های مثانه را معالجه کند.

 

- املاح معدنی موجود در توت فرنگی خاصیت مسهلی به آن بخشیده است، زیرا این املاح عضلات روده را به انبساط و انقباض وادار می کند و به همین جهت توت فرنگی برای درمان یبوست مؤثر است.

 

- اگر توت فرنگی را له کنید و در آب بریزید، نوشابه ای به دست می آید که برای درمان تب هایی که با بیماریهای التهابی همراه می باشد، بسیار مفید است.

 

- توت فرنگی به علت داشتن آهن و ویتامین C در خونسازی بدن مؤثر است.

 

- توت فرنگی به علت دارابودن مقادیر کافی کلسیم و فسفر، در رشد و نمو کودکان و نوجوانان ، استحکام دندان ها و ترمیم شکستگی استخوان ها بسیار مؤثر است.

 

- توت ‌فرنگی حاوی موادی چون فسفر، کلسیم، منیزم، پتاسیم و مقداری آهن و هیدرات 2 کربن بوده و در بدن تولید انرژی کرده و خستگی را برطرف می‌کند.

 

- توت فرنگی به دلیل داشتن ویتامین C ، در درمان بیماری لثه مؤثر بوده و به هضم غذا کمک زیادی می‌کند.

 

- دانشجویان و افرادی که تمرینات فکری می‌کنند، بهتر است حتما توت فرنگی میل کنند چرا که خوردن این میوه باعث تامین فسفر مورد نیاز مغزشان میشود.

 

- همچنین، توت فرنگی به علت داشتن ویتامین B در کاهش و رفع ترس، عصبانیت، خمودی، اضطراب، هیجان و سستی مؤثرست.

 

- توت فرنگی نقش مهمی در خونسازی بدن دارد و از خاصیت ضدعفونی کننده‌ای برخوردارست. علاوه بر اینها خوردن توت فرنگی باعث پاک شدن خون از مواد مضر و زاید مثل اوره، اسیداوریک و چربی می‌شود و نیز درمان کننده نقرس است.

 

- ویتامین A موجود در توت باعث رشد ناخن‌ها و تقویت چشم می‌شود.

 

مصرف روزانه 5 واحد میوه و سبزی، احتمال ابتلاء به سرطان را کاهش می دهد.

 

مطالعات جدید نشان می دهد مصرف روزانه 9 یا 10 واحد میوه و سبزی به همراه 3 واحد لبنیات کم چرب، در کاهش فشار خون بالا بسیار مؤثر است.

دراینده در مورد کاشت داشت و برداشت این میوه مطالب جدید خواهم گذاشت

عملیات بعد از پیوند پسته

 پس از پیوند، آبیاری باید منظم و به فواصل 14 روز یکبار انجام شود. جوانه ها و پاجوشهایی که از زیر محل پیوندک و بر روی پایه ایجاد می شود، باید قطع گردد.
      حدود 20-15 روز پس از عملیات پیوند زنی، با اطمینان کامل از جوش خوردن پیوند، نوار پیوند باز شود.

هرس فرم درختان پسته:

    هدف از انجام هرس فرم، ايجاد اسكلت قوي و محكم، شكل مناسب و مورد نظر ، تحريك رشد شاخه هاي مناسب براي ايجاد تاج متراكم و متوازن  و افزايش رشد شاخه‍ هاي نگهداري شده مي باشد. هرس فرم جامي جهت ايجاد شكل مناسب درختان پسته توصيه مي شود و مراحل اجراي آن به شرح ذيل است : 
در سال اول پس از كاشت نهال در محل باغ عمليات پيوند بر روي نهال‍هاي كاشته شده انجام می گيرد. در اولين فصل خواب عمليات سربرداي شاخه هاي پيوندي از ارتفاع 100-90 سانتي‍متري انجام مي ‍شود.  در دومين فصل رشد، شاخه هاي جانبي اوليه ايجاد شده از درختان سربرداري شده به عنوان اسكلت اوليه درخت انتخاب مي ‍شوند. در دومين فصل خواب سربرداري شاخه هاي اوليه از ارتفاع 30-25 سانتي‍متري صورت می گيرد. در سومين فصل رشد عمليات حذف پاجوش و جلوگيري از رشد بيش از حد شاخه هاي جانبي انجام مي ‍شود. در فصل خواب سال سوم سربرداري شاخه هاي ثانويه همانند سال دوم خواهد بود. در چهارمين فصل رشد  شاخ‍ه هاي مورد نظر و پاجوش هاي اضافي حذف مي ‍شوند. در فصل خواب سال چهارم فقط شاخ‍هاي باريك، بلند و آنهايي كه داراي رشد عمودي و باعث رقابت هستند، حذف مي شوند.

 

مراحل مختلف هرس فرم درختان پسته

 

درفصل خواب پنجم شكل و اسكلت مورد نظر بايستی تكميل شده باشد. اگر هرس برخي از شاخه ها، اثر مثبتي روي تكميل شكل دارد  بايد .سريعاً انجام شود. متاسفانه در بيش از 90 درصد باغات پسته، هرس فرم انجام نشده و درختان موجود به شيوه سنتي (درختچه اي) پرورش يافته اند.

مراحل احداث باغ پسته(1)

1. آماده سازی زمین
 تمام سطح زمین را با تراکتور شخم عمیق زده و اگر خاک تا عمق 2 متری دارای لایه سخت و یا بافت سنگین باشد باید با سوسولوز (ریپر) آنرا شکست و قابل نفوذ کرد و بعد از شخم هموار و تسطیح نمود، در صورتیکه بر اساس نظر کارشناسان آب و خاک اجرای آبیاری بابلر مورد نظر باشد تسطیح با شیب 2-1 درصد و در آبیاری قطره ای تسطیح نسبی کافی می باشد. (شكل 1)

2. تهیه نقشه باغ وپیاده کردن آن
در تهیه نقشه باغ ، مشخص کردن موقعیت خیابانهای اصلی و فرعی، محل ایجاد تاسیسات، محل حفر چاه و محل استخر ذخیره آب (در صورت نیاز )، قطعه بندی مزرعه برای کشت ارقام مختلف و تعیین جهت کاشت ردیف درختان، فاصله ردیف ها از همدیگر و فاصله درختان روی ردیف و محل احداث بادشکن(در صورت نیاز ) و استقرار درختان نر مورد توجه قرار می گیرد.
                                                                                                                                  
مناسبترین فاصله ردیفها 6-7 متر و فاصله بین درختان 3-4 متر می باشد البته فاصله بین ردیف 4-6 متر و بین درختان 2-3 متر قابل تحمل می باشد. ضمناً فاصله بین ردیف کمتر از 4 متر و فاصله بین درختان کمتر از 2 متر نا مناسب می باشد.

شاخص	واحد	مناسب	قابل تحمل	نا مناسب
فاصله بین درختان	متر	4-3	3-2	کمتر از 2
فاصله بین ردیفها	متر	7-6	6-4	کمتر از 4

3.آماده كردن  وكاشت بذر در زمين اصلي:
در اواخر اسفند و اوايل بهار بذر‌ها را حدود 24 تا 48 ساعت (ترجيحاً 24 ساعت ) در آب خيس خيسانده، پس از شست‌و‌شوي با استفاده از سموم قارچ‌كش یا هيپوكلريد سديم (مايع سفيدكننده) ضدعفوني مي‌شود. پس آن بايد بذرها را در كيسه‌هاي پارچه‌اي كه به طورمنظم به‌مدت 4 تا 5 روز مرطوب نگه داشته‌شوند قرارداد (دماي مناسب براي جوانه‌زني بذرها30-20 درجه سانتي‌گراد مي‌باشد)بعد از جوانه زدن بذرها بايستي آنها را با قارچ‌كش ضدعفوني كرده و در محل مورد نظر كاشت. 
در زمين‌هاي با آب وخاك شيرين بذور جوانه زده مورد نظر براي كاشت را پس از گاورو شدن زمين (رسيدن به حد ظرفيت مزرعه ) د رمحل داغ آب زمين اصلي مي‌‌كارند.چنانچه بافت خاك مزرعه سنگين باشد به منظور جلوگیری از سله بستن ، روي بذور داخل هر گودال را به وسيله ماسه مي‌پوشانند. اين عمل به رشد گياه كمك فراوان مي‌كند، چون نه تنها اكسيژن كافي در دسترس ريشه‌هاي نهال قرار مي‌دهد بلكه موجودات هوازي مفيد خاك را نيز به فعاليت وا مي‌دارد. عمق كاشت بذر بستگي به اندازه بذر دارد .ميزان تقريبي عمق كاشت حدود 2 تا 5 برابر بزرگ ترين قطر بذر است.
4- چاله کنی و کاشت نهال
    در صورت تمایل به کشت نهال در زمین اصلی ، در خاکهای نا مرغوب ، گودالی به قطر 5/0 تا 1 متر و عمق 5/1 مترایجاد و بعد از برداشتن خاک چاله و ریختن خاک مرغوب و مقداری کودهای آلی کاملاً پوسیده،  به کاشت نهال اقدام می کنند.
    در خاکهای مرغوب ، چاله هایی به قطر 40 سانتی متر و عمق 60 سانتی متر که جای کافی برای استقرار ریشه نهال داشته باشد ایجاد  می گردد. 
     نهال بایستی دارای اصالت نژادی و سالم بوده یعنی عاری از بیماریهای قارچی مهم (ورتیسیلیوم، فیتوفترا، فوزاریوم) ، نماتد و آفات قرنطینه ای و سایر پاتوژنهای بیماری زا باشد. پایه توصیه شده بادامی زرند یا بادامی ریز می باشد.
     در مناطقی که خاکها به نماتد آلودگی دارند از کشت پسته با پایه اهلی (Pistacia vera ) خودداری نموده و در صورت اصرار به احداث باغ از پایه بنهPistacia mutica) ( استفاده شود.
     توصیه می شود از نهالهای گلدانی که ارتفاع نهالها بیش از 50 سانتیمتر و سن آنها 13 ماه می باشد استفاده شود.
     نهال را به طور صحیح در چاله حفر شده قرار داده و بعد از پر کردن گودال با مخلوطی از خاک مرغوب و کود دامی کاملاً پوسیده ، خاک اطراف نهال را با پا  می کوبند تا ذرات خاک به حد ممکن به همدیگر فشرده و ریشه را محکم نگهدارند. پس از انجام این مقدمات باید اقدام به آبیاری نمود. 
     در روش دیگر غرس نهال، چاله را قبلاً با خاک و مقداری کود دامی پوسیده پر و آبیاری نموده و بعد از نشست خاک و گاورو شدن به غرس نهال اقدام می کنند.

6- نصب قیم:
    برای نگهداری نهال و جلوگیری از خم شدن در مقابل باد نصب قیم الزامی  می باشد واین قیم حداقل باید برای دو سال در کنار نهال قرار گیرد. اتصال قیم به نهال توسط نوار پهن و نرم صورت می گیرد تا آسیبی به پوست نازک نهال وارد نشود. 


7- احداث بادشکن
- در مناطق بادخیز که وزش باد تعادل اسکلتی درختان را به هم می زند و منجر به خسارت می گردد توصیه می شود در جهت عمود بر بادهای غالب منطقه و بفاصله 5 متر از اولین ردیف اقدام به کاشت بادشکن نمایید . مناسبترین درخت بادشکن در مناطق پسته خیز پسته نر می باشد که در این حالت فاصله بین درختان پسته نر به عنوان بادشکن 3-2 متر می باشد. از مزایای دیگر این بادشکن پراکنش گسترده و پوشش مطلوب گرده در زمان گرده افشانی می باشد . 

پیوند درختان پسته
سه روش پیوند زنی در پسته کاربرد دارد :  پیوند لوله ای ،  پیوند شکمی و پیوند اسکنه ای. پیوند اسکنه ای از قدیم الایام در ایران کاربرد داشته، که به تدریج کنار گذاشته شده است. هم اکنون استفاده از پیوند لوله ای به دلیل سادگی، سرعت عملیات و درصد بالای جوش خوردن بین پایه با پیوندک رواج یافته و  درختان پسته با استفاده از این روش تکثیر می شوند. 
از آنجا که درخت پسته از نوع درختان صمغ دار است، ایجاد هر گونه خراش در تنه یا در شاخه های آن موجب تراوش صمغ می گردد که در مجاورت هوا سفت می شود. بنابراین در پیوند شکمی نهال پسته، شکاف افقی در پایین شکاف عمودی زده  می شود  تا صمغ مترشحه از شکاف افقی مانع رویش و رشد جوانه پیوندک نشود.

آماده سازی پایه، تهیه پیوندک وانجام عمل پیوند زنی:    
    در اسفند ماه نهالهای 3-2 ساله پسته در زمین اصلی سربرداری می شوند. پس از رشد جوانه های جانبی، بسته به نوع آرایش تنه درخت، 3-1 شاخه جانبی بر روی پایه اصلی نگهداری شده و سایر شاخه ها حذف و بر روی شاخه های باقیمانده عملیات پیوند انجام می گیرد. در پیوند لوله ای هم اندازه بودن قطر پایه و پیوندک ضروری است، به همین منظور ابتدا پایه و شاخه مناسب پیوندک انتخاب می شود. زمان مناسب برای پیوند نهالهای پسته به طور عمده در اواخر اردیبهشت تا اوایل خرداد یعنی هنگامی است که درخت به راحتی پوست می دهد و دمای هوا در حد معتدل قرار دارد. 
     برای تهیه پیوندک حدود 3-2 سانتیمتر بالاتر از جوانه، شاخه را قطع کرده، سپس از 2 سانتیمتری زیر جوانه با چاقوی پیوند زنی پوست دور تا دور بریده می شود. بعد با انگشت پوست برش خورده را به آرامی چرخانده تا پوست حاوی جوانه به راحتی و به طور کامل از چوب جدا شود. پیوندک آماده شده به شکل استوانه ای حاوی جوانه می باشد. شاخه های جانبی نگهداری شده بر روی پایه نیز سربرداری شده و سپس به فاصله 3-2 سانتیمتر از بالا دور تا دور شاخه برش داده می شود و به روش تهیه پیوندک، پوست جدا می شود .
     پس از آماده شدن پایه و پیوندک، پیوندک را که به شکل استوانه است روی چوب پایه قرار داده و به آرامی در محل خود مستقر می نمایند. در نهایت محل پیوند با نوار، به طور مناسب بسته می شود. توصیه می شود پیوند در ارتفاع 50-40 سانتیمتری پایه صورت گرفته و نهال به صورت تک تنه هدایت شود. 

 نسبت مناسب تعداددرختان نر به ماده:
بررسی‌ها و تحقیقات نشان می‌دهد كه دورترين فاصلة موثر برای گرده‌افشاني كه منجر به رسیدن حداقل يك دانه گرده به هر گل‌ماده می‌شود، 20متر است. بنابراين قرارگرفتن يك درخت‌نر در مركز يك بلوك 5×5 درختان ماده، تراكم گرده مناسبي را در باغ ايجاد مي‌كند .

 

نحوة قرارگرفتن درختان نر درباغ (دايره نشانگر درختان ماده و ستاره نشانگر درخت نر)

 
در مناطقي كه تاكنون پسته‌كاري صورت نگرفته يا امكان پراكندگي مناسب گرده در اثر شرايط محيطي كم است، بايد رديف بيروني، عمود بر جهت بادغالب، با يك رديف درختان نر در نظر گرفته شود. هنگاميكه تراكم كافي از دانه‌هاي گرده در باغ وجود نداشته باشد، تعداد پسته درخوشه كاهش يافته و معمولا ميوه‌ها بصورت انتهايي تشكيل مي‌شوند. در صورتيكه گرده كافي در باغ وجود داشته باشد، گلها تقريبا بافواصل زماني كوتاه تلقيح شده و باهم شروع به رشد مي‌كنند و اختلافات زيادي از لحاظ اندازه بين آنها پديد نمي‌آيد.
گلدهی همزمان با رقم ماده مهمترين مشخصه يك رقم نر مناسب است. گلدهي رقم نر بايد يك و يا دوروز زودتر از گلدهي درختان ماده شروع شده و كل طول دوره گلدهي رقم ماده را پوشش دهد. هرچه رقم‌نر پررشدتر باشد، زودتر به مرحله گلدهي رسيده و گلهاي بيشتري توليد مي‌كند. بنابراين مقدار گرده توليدي افزايش مي‌يابد.

 

درخواست

این قسمت نظرات زیر هر یکی از بخشها هست اگر فرصت داشتید نظراتتونو بذارید ممنون میشم

لطفا اگر سوالی داشتید توی همون بخش نظرات مطرح کنید که دیگران هم استفاده کنن

"متشکرم"

کشت قارچ 6( عوارض و بیماریهای قارچ صدفی)

بیماری های رایج قارچ صدفی اغلب به صورت کپک هایی به رنگ های مختلف ظاهر می شوند که هر نوع کپک با رنگ مخصوص به یک دلیل خاص ایجاد می شوند که رایج ترین آنها در زیر نام برده می شوند . 1– کپک سبز اطراف دانه ها : این نوع کپک در اثر آلودگی آب مورد استفاده ایجاد می شود که بایستس حتما" در تمامی مراحل از آب کلر دار و ضد عفونی استفاده نمود و جهت مبارزه با آن نیز با استفاده از الکل و سرنج به صورت نقطه ای در سطح کیسه ها نقاط آلوده را الکل زده و با آن مبارزه می کنیم . 2– کپک سیاه ( سیاه شدگی کمپوست ) : پس از گذشت 48 تا 72 ساعت از استقرار کیسه ها در سالن در صورت آلوده بودن بستر این نوع کپک مشاهده می شود که گستردگی آن از چند سانتی متر مربع تا آلودگی کل بستر می باشد . علت ایجاد این بیماری آلوده بودن کاه و کلش مورد استفاده می باشد و جهت مبارزه با ان در مراحل اولیه ظهور این بیماری می بایست قسمت های آلوده را از کیسه جدا کرده و به جای ان پنبه آغشته به الکل قرار دهید . 3– لزجی بستر : این بیماری در اثر عوامل باکتریایی ایجاد می شود که سطح بستر به یک توده لزج و آبکی تبدیل می شود . عواملی مانند مرطوب بودن بیش از حد سطح بستر باعث ایجاد این بیماری می شود . برای مبارزه با آن می توان از باکتری کش های رایج استفاده و یا قسمت آلوده را از بستر جدا نموده و با سرنج مقداری الکل در محل ان می پاشیم . نکته : در مبارزه با بیماری های قارچی از قارچ کش های بنومیل و متیل بروماید به نسبت 1 تا 2 در هزار نیز می توان استفاده نمود که بایستی حتما" به دوره کارنس ( ماندگاری ) آن توجه نمود . البته تا جایی که ممکن است از الکل استفاده کنید و در صورت موثر نبودن الکل از قارچ کش ها استفاده کنید .

کشت قارچ5(شرایط اطاق پرورش قارچ)

عرض اطاق پرورش بايستي بحدي باشد که بتوان از راهروهايي که براي آن تعبيه مي گردد، براحتي عبور نمود( حدود 70 سانتي متر) عرض طبقات پرورش قارچ را نيز حداکثر 180 سانتي متر در نظر مي گيرند تا بتوان از دو طرف به وسط بستر قارچ دسترسي پيدا نمود و چنانچه طبقات پرورش قارچ در کنار ديوار باشد عرض آنرا حداکثر 90 سانتي متر قرار مي دهند. همچنين مي توان قارچ را در جعبه هاي چوبي در اندازه 60 در 90 سانتي متر و عمق 20 تا 25 سانتي متر پرورش داد. به منظور صرفه جويي در هزينه اوليه مي توان، هر طبقه را با تخته هاي سه سانتي متري به عرض 90 تا 180 سانتي متر پوشانده و کود را مستقيما کف هر طبقه ريخته و قارچ را در آن کاشت و به اين طرتيب احتياجي به جعبه هاي چوبي نخواهد بود. طبقه بندي ها معمولا در طول اطاق پرورش انجام مي گردد. روي سطح زمين نبايستي طبقه اي مستقر نمود، حداقل فاصله بين طبقه اول تا کف زمين 15 سانتي متر و فاصله هر طبقه از هم 60 سانتي متر مي باشد. بطور معمول براي پرورش قارچ در خانه فقط سه طبقه در نظر مي گيرند و چنانچه اطاق به حد کافي وسيع باشد يک رديف در طول اطاق در مجاور ديوار و يک طبقه (دو طرفه) در وسط و يک طبقه در طرف ديگر اطاق قرار مي دهند بطوريکه دو راهرو به عرض 70 سانتي متر در دو طرف طبقه وسط، 180 سانتي متر باشد. در يک اطاق بزرگ به طول 9 و عرض 5/6 متر مي توان مساحتي در حدود يکصد متر مربع براي پرورش قارچ آماده نمود که از اين سالن در هر فصل برداشت مي توان استفاده نمود. و به 8 تا 850 کيلو قارچ دست يافت و چنانچه کاشت قارچ در جعبه هاي چوبي انجام گيرد توليد محصول از اين ميزان تا حدي بيشتر خواهد شد و در سالني به ابعاد 5/9 و عرض 5/6 متر تعداد 180 جعبه جايگزين مي گردد که محصول آن در يک فصل برداشت به حدود يک تن مي رسد. چنانچه محل پرورش قارچ محدود و کوچک باشد ميزان احتياج به کود و محليکه بايد آنرا تخمير نمود، متناسب مي باشد. لذا ترجيح داده مي شود يک محوطه بتوني به ابعاد 5/1 متر ساخته و در مجاور آن محلي براي خروج آب مازاد کود در نظر بگيرند که فاضل آب را بتوان داخل سطل يا يک مخزن بتوني کوچک به ابعاد 40 سانتي متر وارد نمود. کف مخزن اصلي را به ضخامت 15 سانتي متر کاه ريخته و روي سطح کاه يک جعبه اي به ابعاد يک متر از جنس تور سيمي ضخيم که شبکه سوراخهاي آن 5/0 سانتي متر باشد بطوري قرار مي دهند که از هر طرف با ديواره مخزن بتوني 25 سانتي متر فاصله داشته باشد و اطراف اين توري را از کاه پر نموده و داخل توري را از پهن اسبي مخلوط با کاه پر نموده و پهن را خوب متراکم نموده و سطح کود را نيز بطور کنبد مانند توده نموده تا آب باران به داخل توده کود نفوذ ننمايد. پس از 3 تا 4 روز به علت فعاليت باکتريهاي تخمير، درجه حرارت محيط توده به 70 درجه مي رسد و مقداري از حجم توده کم مي شود و در اين موقع تمام توده کودي را که در مخزن قرار دارد براي هوادهي به محوطه مجاور توده برمي گردانند و در موقع برگرداندن کود بايستي سعي کرد حتي الامکان به تمام ذرات کود، هوا برسد تا اکسيژن مورد نياز باکتريهاي مخمر تامين گردد و پس از چند ساعت اين توده را مجددا به داخل مخزن بذري ريخته و سطح آنرا با کاه بحد کافي انباشته تا سطح کود گنبدي شکل بشود. چنانچه در مخزن کوچک مجاور محل تخمير فاضل آب جمع شده بوسيله سطل آنرا روي سطح کود مي پاشند تا رطوبت توده تامين گردد مدت عمليات بين 15 - 10 روز به طول مي انجامد و در اين مدت 3 - 4 مرتبه بايستي کود برگردان بشود. و در خاتمه دوره سوم يا چهارم کود به رنگ قهوه اي تيره در آمده و ذرات آن ترد و شکننده شده و بوي مطبوعي از آن به مشام مي رسد و چنانچه اين شرايط در کود مشاهده نشود دليل بر آن است که عمليات تخمير به خوبي انجام نگرفته و در نحوه کار اشکالي وجود داشته است.

کشت قارچ 4(فصل کاشت)

بهترين موقع براي پرورش قارچ در خانه بين ماههاي مهر تا آذر است ولي چنانچه امکانات تهويه هوا و متعادل نمودن درجه حرارت محيط محل پرورش وجود داشته باشد مي توان قارچ را در ماههاي ديگر سال تعميم داد. بطور کلي طرز پرورش قارچ مخصوص به خود آنست و مي توان آنرا در محيط تاريک پرورش داد و بجز نور مستقيم آفتاب، هر مقدار نور را تحمل مي کند. در هر صورت در محل پرورش قارچ علاوه بر آنکه، بايستي تهويه هوا به خوبي انجام گيرد، درجه هواي محيط پرورش نيز بايد بين 15 - 10 درجه نگهداري شود. علاوه بر اين محل پرورش بايستي کاملا تميز، قابل شستشو و فاقد درز يا محلي براي پرورش باکتريها، حشرات و قارچهاي مضر باشد.